Dînlerin sonuncusu, İslâm dînidir. Aslında Hazret-i Âdem aleyhisselâmdan Peygamber Efendimize gelinceye kadar dîn tektir, o da tevhîd dîni olan İslâmiyettir.

Bütün Peygamberler, emir ve yasaklarında hep 5 şeyin korunmasını gözetmişlerdir: 1- Dînin, 2- Aklın, 3- Nefsin [Canın], 4- Neslin [Irzın, nâmûsun] ve 5- Malın korunması.

Kardeşi Hâbil’i öldüren, ilk kan döken ve kâtillerin başı olan, Hazret-i Âdem’in oğlu Kâbil’e her katilden pay ayrılmaktadır. Çünkü kötü bir çığır açmış, büyük bir bid’at çıkarmıştır. İyi çığır açana da büyük sevaplar var. [Bu konuda bir hadîs-i şerîf de var.]

Mukaddes dînimiz İslâmiyet, “silm” kökünden gelmektedir; o da barış demektir. Harplerde bile ana gâye barıştır. Bilindiği üzere, İslâm Târihi boyunca, harplerde, harp başlamadan önce Müslümânlarca yapılan üç teklîf vardır: Gelin Müslümân olun, dîn kardeşi olalım veya cizye verin, biz de sizlerin cân, mâl ve ırzlarınızı koruyalım; huzûr içerisinde yaşayalım; yâhut da kılıçlar hakem olsun... Görüldüğü gibi, harplerde bile maksat öldürmek değil,........

© Türkiye