Siyasetin en acımasız hakemi ne seçim sandığıdır ne de rakipleridir: Tarihtir...

Ve tarih, bugünlerde Cumhuriyet’in kurucu partisine oldukça sert sorular sormakta:

Cumhuriyet’in kurucu partisi bugün kendi tarihinin, tarihsel misyonunun ve bu milletin neresinde duruyor?

Bir tarafta Genel Merkez önünde, arkasından hançerlendiğini söyleyen eski bir genel başkan; diğer tarafta meydanlarda kendi partililerine “ele geçirilmiş binalar” suçlaması yönelten mevcut yönetim.

Bir tarafta “ihanet, rüşvet ve FETÖ” ithamları, diğer tarafta “kayyım, mutlak butlan ve meşruiyet” tartışmaları… Siyasal bir trajedi, Türk milletinin gözleri önünde sahneleniyor...

Bütün bunlar yaşanırken Türkiye ise çevresindeki krizlerle, yeni jeopolitik denklemlerle ve küresel güç mücadeleleriyle uğraşıyor.

Böylesine kritik bir dönemde ana muhalefet partisinin verdiği görüntü yalnızca siyasi bir tartışma değil, aynı zamanda siyaset kurumunun niteliği açısından da düşündürücü bir tablo ortaya koyuyor.

Tarihin aynasındaki büyük tenakuz

Tarih bazen çok acımasızdır. Çünkü geçmiş, bugünü sürekli sorgular ve hak edilmeyen mirasların hesabını er ya da geç sorar. Gazi Mustafa Kemal Atatürk’ün kurduğu parti, bir zamanlar savaş meydanlarından çıkmış bir devlet aklının, küllerinden doğan bir nizamın siyasi taşıyıcısıydı. O parti; yokluk dönemlerinde bütçe yaptı, kurum inşa etti, üniversite kurdu, sanayi planları hazırladı, Cumhuriyet’in kurumsal omurgasını ördü ve tavizsiz bir dış politika yürüttü. Çünkü o günün kadrolarında şahsi ikballeri aşan "önce devlet, önce millet" şuuru, bir karakter asaleti vardı.

Bugün ise kamuoyunun önüne çıkan manzara farklıdır: Kurultay kavgaları, delege tartışmaları, mahkeme koridorları, parti içi hesaplaşmalar ve karşılıklı ağır suçlamalar…

Bugün ise aynı parti hakkında kamuoyunun, aziz milletimizin duyduğu, medyaya düşen başlıklar bambaşka bir........

© Türkiye