Tarihte bazı devlet adamları kahramanlıkları ve onurlarıyla, bazıları ise ellerindeki kan, bıraktıkları enkaz ve insanlığa karşı soykırım suçlarıyla anılır... Katil Netanyahu ise tarihin karanlık sayfasına, korku ve hezeyanla yoğrulmuş politikalarıyla adını yazdırmaya devam ediyor...

Geçtiğimiz salı günü Türk askerî heyetimizin Suriye’nin İdlib kentindeki Ebu Zuhur Hava Üssü’nü ziyaretinin hemen ardından buranın katil İsrail tarafından bombalanması tesadüf değil; bilakis, Türkiye’yi kendi kurduğu krizin içine çekmeye çalışan köşeye sıkışmış bir zihniyetin çaresiz hamlesidir.

Katil Netanyahu, sanki Suriye’nin istikbaline kendisi karar verirmiş gibi bir küstahlıkla hareket ediyor.

Ama şunu iyi bilsin ki; Türkiye’nin Suriye’de kurduğu düzen, terörden arındırılmış topraklar, merkezî otoritenin ayağa kalkması, bölgesel istikrar tam olarak Tel Aviv’in kanla beslediği kaos stratejisinin karşısında duruyor.

Katil İsrail parçalanmış, güçsüz ve kendi avucunda tuttuğu bir Suriye isterken; Türkiye, dik duran, egemen ve kendi ayakları üzerinde duran bir Suriye istiyor. Bir tarafta onurlu bir istikrarı, güvenliği ve bölgesel barışı savunan Türk Devlet iradesi; diğer tarafta varlığını kan, kriz ve bitmeyen bir tehdit paranoyası üzerinden sürdüren soykırımcı bir anlayış.

Çürüyen bir Tel Aviv!

Peki bu saldırganlık neden şimdi, neden bu kadar pervasız? Aslında cevap Tel Aviv’in çürüyen içinde saklı.

120 sandalyelik Knesset’te bir zamanlar 32 milletvekiline sahip Likud, bugün anketlerde 23’e çakılmış durumda. Koalisyon ortaklarıyla toplam 51 sandalyede kalmışlar ve bu, hükûmet kurmaya bile yetmeyen bir rakam.

Ekim seçimleri yaklaştıkça Netanyahu’nun elinde kalan tek silah, savaş meydanındaki gösterişli katliamlar.

Çünkü sandıkta çoktan kaybetmiş bir adam, ancak kendisine düşmanlar bularak ülkesinin kurtarıcısı rolüne soyunabiliyor.

İşte bu........

© Türkiye