Bu zafer senin, güzel kardeşim.Ver elini, öpeyim.Çekinme, “ellerim kara” diye.

O, kömür karası;yerin yedi kat altından çıkan,ekmek kadar kutsal,su gibi aziz,yüreğin kadar temiz.

Uzat ellerini, öpeyim.

Sen;Eskişehir’den Ankara’ya yürüdün.Yağmurda yürüdün,karda yürüdün.Bir cam dahi kırmadan,kimseye zarar vermeden yürüdün.

Her adımında neyle karşılaşacağını,Ankara’da seni copların beklediğini bilerek…yürüdün.

Öyle de oldu.Karşında holding patronu değil, devlet vardı.

Kalkanıyla,copuyla,biber........

© Turkish Forum