Küresel siyasetin geleneksel güç merkezleri olan ABD, Rusya ve Çin arasındaki rekabet kızışırken, Avrasya’nın kalbinde yeni bir aktör sessiz ama derinden yükseliyor. 166 milyonluk nüfusu, 1,7 trilyon dolarlık kümülatif GSYİH’sı ve devasa coğrafyasıyla "Türk Dünyası", artık sadece ortak bir dil ve kültür havzası olmanın çok ötesine geçti.

Pek çok uzman bu bloğu Avrupa Birliği (450 milyon nüfus) ile kıyaslama hatasına düşse de kaynaklar bu mukayesenin "anlamsız" olduğunu fısıldıyor. Zira 27 devletin toplamıyla elde edilen AB kapasitesine karşılık, Türk Dünyası bu devasa potansiyeli sadece 7 devletle (Türkiye, Azerbaycan, Kazakistan, Özbekistan, Türkmenistan, Kırgızistan ve KKTC) sergiliyor. Bu "yoğunlaşmış güç", küresel dengeleri temelinden sarsabilecek bir jeopolitik verimlilik sunuyor.

Enerjinin Yeni Merkezi: Boru Hatları ve ’lık Uranyum Gücü

Türk Dünyası denince akla gelen ilk şey zengin doğalgaz yataklarıdır. 25 trilyon m³’lük rezerv, dünya toplamının ’üne tekabül ederken; bu rakam ABD (%6) ve Suudi Arabistan’ın (%3) toplam rezervlerini geride bırakmaktadır. Ancak bu coğrafyayı asıl vazgeçilmez kılan, stratejik enerji yollarının "kalbi" olmasıdır.

TANAP, TAP, Türk Akım, BTC (Bakü-Tiflis-Ceyhan) ve BTE (Bakü-Tiflis-Erzurum) gibi hayati boru hatları, bugün Avrupa'nın enerji arz güvenliğinin can damarlarıdır. Öyle ki, Ukrayna Savaşı sonrası Rusya'ya uygulanan yaptırımlara rağmen, 2023 yılında Rusya’dan Avrupa’ya yapılan gaz sevkiyatının yarısından fazlası yine bu hatlar üzerinden gerçekleşmiştir.

Madencilik cephesinde ise daha çarpıcı bir gerçek var: Uranyum. Türk Dünyası, yaklaşık 1 milyon tonla dünya uranyum rezervlerinin ’sına ev sahipliği yapıyor. Nükleer enerjinin 2050 vizyonunda küresel elektrik arzının 0’unu karşılayacağı öngörülürken, bölge geleceğin temiz enerji dönüşümünün mutlak hakimi olmaya aday. Sadece bu zaviyeden........

© Türkgün