Türkçülüğün büyük ismi Hüseyin Nihal Atsız ölümünden iki hafta önce kaleme aldığı mektubunda “Benim için beklemekten başka bir çare yok. Moskof takımını futbolda yenmekle sevinecek kadar sevinç mahrumu oldum” diye yazmıştı.

Atsız gibi fikir adamının son günlerindeki sevincini bir maç neticesinin ihtimaline bağlaması ilk bakışta şaşırtıcı görünebilir.

Çünkü çoğu zaman milli duyguyu savaşlardan, işgallerden, terör saldırılarından, düşmana karşı yürütülen mücadeleden üretiriz.

Bunlar elbette şuurlu bir millet olmanın en güçlü sınavlarıdır. 

Fakat sağlıklı bir milli kimliğin sadece ortak acılara veya ortak tehditlere değil, paylaşılabilir heyecan alanlarına da sahip olması beklenir.

Şuurlu bir millet “Neye karşıyız?” sorusuna verdiği cevapta olduğu kadar “Neyi birlikte........

© Türkgün