Bazı insanların vefat haberini aldığınızda sanki eliniz ayağınız uyuşur. Bir ses çekilir hayattan. Bir cümle yarım kalır. Bir şiir son dizesini söyleyemeden susar.

Murat Bozkurt'un vefat haberini aldığımda tam da böyle hissettim.

Ölüm, hep ansızın gelir deriz. Ama bazı gidişler, sadece yakınlarını değil, onunla yolu kesişmiş herkesi yetim bırakır. Murat Bozkurt da öyle gitti. Ardında tamamlanmış kitaplar, yazılmış şiirler, kurulmuş dostluklar ve en önemlisi; insan olmanın inceliğini hatırlatan bir ömür bırakarak...

Onu yalnızca "şair" ya da "yazar" sıfatlarıyla anlatmak eksik kalır. Çünkü o, kelimeleri sadece yan yana getiren biri değildi. Kelimelerin ruhuna dokunurdu. Şiirlerinde insan vardı; vicdan vardı, umut vardı. Hayatın en kırılgan anlarını büyük iddialarla değil, samimiyetle anlatırdı. Bu yüzden yazdıkları okurun zihninde değil, yüreğinde yer bulurdu.

Yayıncılık........

© Tigris Haber