Ben demiştim size:

kral kaybetmez.

Herkesin aksine en sevdiğim sensin ve bir de ben dememiş miydim?

Kral kaybederse saraylar saltanatlar çöker, kan da susar elbet bir gün, bu zulüm de biter, menekşeler de açılır ve menekşe kokusunda seni ararım yeniden; leylaklar da açar ve yeniden yeryüzü aşkın yüzü olur.

Kralın yenilgisi, insanın başlangıcıdır;

ki umutsuzluk asla yoktur, sadece mücadele vardır…

Ve kralların yıkıldığı yerde ahlak başlar,

İnanlığın direnişi başlar.

Kral kaybetmeli ki insan kazansın;

çünkü kralların düştüğü yerde insan ayağa kalkar…

Krallar kaybetmeli, yoksa hakikat nasıl ayağa kalkacak…

Yani anlayacağın sevgilim,

sen hiç ego tanımadın ki?

Narsist ve manipüleci

ne gemiler geçti içimden, border line,

ne trenler yattı koynumda,

ve şizofrenik ne uçaklar uçurdum sevişirken bulutlarda.

Ve sonunda şunu öğrendim:

egonun çöktüğü yerde insan doğar…Ben ölmeliyim ki sen doğasın.Ya da en iyisi ben ve sen ölmeliyiz ki biz doğsun.

Ben demiştim size:

kral kaybetmez.

Hepiniz kralın kaybetmesini bekliyordunuz, değil mi?

ellerinizi ovuştura ovuştura…

Ama ben demiştim:

Krallar kaybeder,

insan olanlar asla.

Herkesin kralın kaybedecek sandığı,

kralını kaybettiğine sevindiği,

mutlu olmayı, zafer ilan etmeyi beklediği o anda

kral kaybetmedi.Sandık açıldı, sanık idam edildi.

Ölümler oldu.

acılar oldu.

çöküşler, iflaslar oldu.

Dünyanın........

© Tigris Haber