Bir toplumun en büyük serveti ne altınıdır ne petrolü ne de binaları…

En büyük serveti, yarına dair kurduğu hayallerdir.

Çünkü hayal kurabilen toplum üretir, üreten toplum gelişir. Umudunu kaybeden toplum ise sadece bugünü tüketir.

Bugün bu güzel ülkenin üzerine çöken karanlık, yalnızca ekonomik göstergelerin kötüleşmesinden ibaret değildir. Asıl karanlık, insanların geleceğe güvenle bakabilme cesaretinin yavaş yavaş elinden alınmasıdır.

Bir zamanlar geceleri yıldızlara bakarak hayaller kurardık. Gökyüzü, umutlarımızın en geniş haritasıydı.

Bugün ise başımız hep öne eğik…

Market raflarındaki etiketlere…

Benzin pompalarında durmadan yükselen rakamlara…

Elektrik ve doğal gaz faturalarına…

Kredi kartı ekstrelerine…

Ay sonunu nasıl getireceğimiz hesabına…

Gökyüzü yerinde duruyor ama ona bakacak ne hâlimiz kaldı ne de vaktimiz.

İnsan bazen cebindeki parayı değil, içindeki umudu kaybeder.

İşte en ağır yoksulluk da budur.

Emekli, akşam pazarının toplanmasını bekliyor. Çürük........

© Tigris Haber