Düğümden Çıkış: Kendini Bilmek, Kendine Geri Dönmek

Fark etmenin tesiri, sıfır noktasına dönüştür. Bazen insanın, her şeyi bir kenara bırakarak, kendiyle kalması gerekir. Bildiklerini, inandıklarını, savunduklarını, kutsadıklarını, reddettiklerini… Hepsini bir kenara bırakıp sadece şunu sorması gerekir: Ben neredeyim ve nerede duruyorum? Ama bu soru, kimlik kartındaki cevabı aramaz. Gerçek soru, tanımlardan soyunmuş bir varlığın derininde yankılanır: Çözülme işte bu soruyla başlar. Çünkü düğümün en sıkı attığı yer, tanımlarla özdeşleştiğimiz yerdir.

Dış Dünya mı, İç Gerçeklik mi?

İnsanlık dış dünyayı anlamaya çalışırken kendi iç dünyasını ihmal etti. Yeryüzüyle meşguldü ama kendi içsel dünyası ve yüreğiyle değil. Oysa dışarıdaki bütün düğümler, içerideki çözülmemiş varoluşun yansımalarıydı.

Kendini tanımak, yalnızca bir etik çağrı değil; aynı zamanda zihinsel bir devrimdir. Çünkü kendini bilen biri, kendine ait olmayan her şeyi ayırt etmeye başlar. Ve o anda, “bana ait sandığım her şey”........

© Tigris Haber