Nâzım Hikmet “Saman Sarısı” şiirinde Abidin Dino’ya sorar:“Bana mutluluğun resmini yapabilir misin?”Abidin Dino mutluluğun resmini yapmadı belki ama sanatın ve şiirin diliyle mutluluğu anlatmaya çalıştı.Peki, mutluluk nedir?İnsan ne zaman mutlu olur?Bu soruların tek bir cevabı var mı?

Birleşmiş Milletler verilerinden yararlanılarak hazırlanan Avrupa Hayat Memnuniyeti Haritası’nda Finlandiya 7,8 puanla ilk sırada yer alırken, Türkiye 5,3 puanla Avrupa’nın mutluluk düzeyi en düşük ülkelerinden biri olarak karşımıza çıktı.Tabii ki rakamlar bize bir şey söylüyor. Ama asıl soru şu:Neden mutlu değiliz?Zenginimiz mutlu değil…Fakirimiz mutlu değil…Türk mutlu değil…Kürt mutlu değil…İnanan mutlu değil…İnanmayan mutlu değil…Alevi mutlu değil…Sünni mutlu değil…Öğretmenimiz mutlu değil…Öğrencimiz mutlu değil…Hasılı;Kadınımız mutlu değil…Erkeğimiz mutlu değil!Neden?Neden?Mutlu olmak gerçekten bu kadar zor mu?Kuzey Avrupa ülkelerinde insanlar neden daha mutlu yaşıyor da bizler neden aynı mutluluğu yakalayamıyoruz?Sorun ya da sorunlar acaba neden, nereden kaynaklanıyor?Sanırım önce kendimize bakmamız gerekiyor.

ÖNCE KENDİMİZİ TANIYALIMBana göre mutluluğun ilk durağı insanın kendisidir.Bireysel olarak mutlu olabilmek için önce kendimiz olmalı, kendimizi tanımalı ve ne istediğimizi bilmeliyiz.Sokrates “Kendini tanı!” sözünü boşuna söylemiş değildir.Kendini tanımayan insan, ne istediğini ne de, ne istemediğini tam olarak bilemez. Başkalarının doğrularıyla yaşayan insanın kendi mutluluğunu bulması da kolay değildir.Bu nedenle mutluluğa giden........

© Tigris Haber