hanayvazadiguzel@gmail.com

YAZI ARŞİVİ

“Eğer köle benimse, benim kölem bana karşı ne hak ileri sürebilir? O benimdir, benim kendime karşı bir hak ileri sürmem anlamsızdır!” Bu bir anlayıştır ama akıl almaz bir anlayış!

Böyle bir anlayış burjuva anlayışıdır. Peygamberlerin ölümünden sonra Kutsal kitapları tevil yaptılar, köleliğin kaynağını kutsal metinlere bağladılar. İslam’da bu anlayışa tezce kaydı, benzer bir sınıf doğdu. Eşrafçılık!

Artık kölesi hacı ağanın malıydı, üzerinde tasarruf hakkı vardı. Oysa Resul’ün ölümü bu eşrafçılıkla savaşmakla geçti. 

Araplarda, daha günümüze değin, alime değil, zengine hürmet edilir. Meclise gelen bir insan önce zenginin yanına gider, eğer küçükse onun elini öper, büyükse elinden tutar baş eğer ve sonra cemaate döner selam verir ve gider bir köşeye otururdu. 

Dillere pelesenk olmuş şöyle bir söz vardır. Zenginin yanına gider şöyle derdi: “Uzat o elini, dışı öpülmeye, içi dağıtmaya layıktır!” 

Bu eşraflar dini halktan çaldılar, halkı sahabe denilen Arap beylerinin........

© Tanyeri Haber