Πώς µπορεί κάποιος που αφιέρωσε µεγάλο µέρος της ζωής του να αναµετρηθεί µε το τι σηµατοδοτεί την ουσία του Εβραϊσµού, που µελέτησε την εβραϊκή παράδοση από τις θεολογικές συζητήσεις του Μεσαίωνα µέχρι το έργο όλων εκείνων των «µη εβραϊκών Εβραίων», κατά τον ορισµό του Ισαάκ Ντόιτσερ, που όρισε τη ζωή και τη στράτευσή του στη βάση της σκέψης δύο εβραίων επαναστατών, του Μαρξ και του Τρότσκι, που ξανά και ξανά αναµετρήθηκε µε το τι σηµαίνει ποίηση και στοχασµός µετά τη Σοά, να τοποθετηθεί απέναντι στη Γάζα, απέναντι στην πραγµατικότητα µιας γενοκτονίας που τη διαπράττει ένα κράτος που ως καταστατική του ιδεολογία έχει το να µην επαναληφθεί µια γενοκτονία; Πώς µπορεί, δηλαδή, να αναµετρηθεί µε µια συνθήκη την οποία ο ίδιος περιγράφει ως εξής: «Το Αουσβιτς επανέρχεται και µάλιστα βεβηλώνοντας το ίδιο το όνοµα του Αουσβιτς. Οι ειδωλολάτρες µε την κιπά του Μπεν Γκβιρ και του Σµότρις ρίχνουν στην πυρά του Μολώχ τα παιδιά της Γάζας. Το λεγόµενο “διεθνές δίκαιο” είναι ο νόµος της ζούγκλας. Κι η λεγόµενη “διεθνής κοινότητα” συµµετέχει στη φριχτή παρωδία του Τραµπ που λέγεται “Συµβούλιο Ειρήνης” για τη Γάζα».

Η απάντηση που δίνει ο Σάββας Μιχαήλ (Σαμπετάι Μπεν. Μάτσας), γιατρός, Εβραίος από τη ρωμανιώτικη κοινότητα των Ιωαννίνων, επαναστάτης μαρξιστής, αλλά και βαθύς γνώστης της εβραϊκής παράδοσης, είναι να σταθεί στο πλευρό της Παλαιστίνης. Οπως ο ίδιος σημειώνει: «είναι Υβρις απέναντι στα εκατομμύρια των Εβραίων που χάθηκαν στα στρατόπεδα του θανάτου, είναι........

© Ta Nea