Η προσαρμογή ενός κόμματος στα εκλογικά πράγματα δεν είναι εύκολη υπόθεση.

Ιδίως όταν δεν προσδιορίζονται εύκολα τα μεγέθη και τα δεδομένα της συμμετοχής του παραμένουν ελαφρώς αδιευκρίνιστα.

Τα νέα και τα παλιά κόμματα καταλήγουν έτσι σε μια παρατεταμένη σύγχυση στόχων.

– Το κόμμα Καρυστιανού δεν επιβεβαιώνει τις προσδοκίες που είχε καλλιεργήσει στη σκιά του δυστυχήματος των Τεμπών. Εζησε δόξες σε δρόμους και πλατείες αλλά τώρα και σύμφωνα με όλες τις δημοσκοπήσεις κινείται κάπου στο 3-4% – σε πτωτική τάση.

Θα δούμε πού θα καταλήξει…

– Το αναμενόμενο κόμμα Σαμαρά δεν έχει μετρηθεί ακόμη επισήμως αλλά παραμένει ακατανόητο.

Τι σόι κόμμα είναι αυτό; Για ποιο λόγο φτιάχνεται; Γιατί χρειάζεται να έχει κόμμα ο Σαμαράς; Πού ή σε ποιους απευθύνεται; Τι ζητάει; Τι επιδιώκει;

– Τα άλλα, μικρότερα κόμματα είτε της άκρας Δεξιάς, είτε της άκρας Αριστεράς, πορεύονται επίσης σε έναν μπερδεμένο κι ακαθόριστο δρόμο. Χωρίς ελαφρυντικά, χωρίς σαφείς πολιτικούς στόχους, ίσως και χωρίς επιδιώξεις.

Οπου κι αν φιλοδοξούν να ανήκουν.

– Το νεοσύστατο κόμμα Τσίπρα προσπαθεί καταφανώς να διαμορφώσει ένα εκλογικό προφίλ μέσα από απροσδιόριστους στόχους και ελαφρώς αλαμπουρνέζικα χαρακτηριστικά.

Ετσι, το προφίλ παραμένει μετέωρο. Αλλωστε, ακόμη κι αν το κόμμα είναι νεοσύστατο, ο Τσίπρας δεν είναι.

– Το ΠΑΣΟΚ από την πλευρά του ξεκίνησε με τη φιλοδοξία να βγει πρώτο κόμμα «έστω με μία ψήφο διαφορά» και κατέληξε στην τρίτη........

© Ta Nea