Φέτος το καλοκαίρι είχαμε σε δύο διαφορετικά σπορ δύο όμοιες ιστορίες: ο μπασκετμπολίστας Τόμας Γουόκαπ θέλησε να φύγει από τον Ολυμπιακό και να πάει στην ομάδα του Ντουμπάι και ο αργεντινός διεθνής ποδοσφαιριστής Χουλιάν Αλβαρεζ θέλησε να φύγει από την Ατλέτικο Μαδρίτης και να πάει στην Μπαρτσελόνα. Και οι δύο είχαν κανονικά συμβόλαια. Και οι δύο σήκωσαν το ανάστημά τους ζητώντας από τις διοικήσεις των ομάδων να κάνουν κατανοητό το αίτημά τους.

Ο Γουόκαπ τα κατάφερε. Ο Αλβαρεζ όχι. Αυτό δεν συνέβη γιατί η Ατλέτικο Μαδρίτης έχει πιο σκληρή διοίκηση από την ΚΑΕ Ολυμπιακός. Αλλά γιατί το ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο είναι κάτι πολύ πιο σοβαρό από το ευρωπαϊκό μπάσκετ. Σε όλα τα επίπεδα.

Oταν ο Γουόκαπ εκδήλωσε την πρόθεσή του να φύγει από τον Ολυμπιακό πολλοί οπαδοί της ελληνικής ομάδας απαίτησαν ο Ολυμπιακός να του κόψει το μπάσκετ, να τον καταγγείλει, να τον αφήσει ένα χρόνο στην εξέδρα κ.λπ. Τελικά ο Ολυμπιακός πήρε πάνω κάτι 2 εκατομμύρια ευρώ από την Ντουμπάι, της έδωσε τον παίκτη και έβαλε τέλος σε ένα σίριαλ που καλύτερο τέλος δεν θα μπορούσε να έχει για τους Ερυθρόλευκους.

Οταν ο Αλβαρεζ κατάλαβε ότι η Ατλέτικο Μαδρίτης δεν θα τον πουλήσει στην Μπαρτσελόνα εκδήλωσε δημόσια τη δυσφορία του, δεν κατέβηκε σε κάποιες προπονήσεις, άρχισε να απειλεί πως θα κόψει το ποδόσφαιρο κ.λπ. Ο προπονητής του Ντιέγκο Σιμεόνε τον δέχτηκε τελικά πίσω στις 5 Σεπτεμβρίου και τον δικαιολόγησε στον κόσμο λέγοντας πως λάθη κάνουν όλοι, πως οι ποδοσφαιριστές είναι πάντα παιδιά και ότι η Ατλέτικο που φιλοξενεί τον τελικό του........

© Ta Nea