Αν η Χάνα Άρεντ ζούσε και έβλεπε τον Μπεν Γκβιρ να απολαμβάνει γελώντας το θέαμα των σιδηροδέσμιων, σε στάση υποχρεωτικής βαθιάς προσκύνησης, συλληφθέντων που προσπάθησαν ειρηνικά να φθάσουν στη Γάζα – αν τον έβλεπε, θα ξανασκεπτόταν τη θέση της ότι δεν υπάρχει «ριζικό» αλλά μόνο κοινότυπο, ρηχό κακό.

Κατά την Άρεντ, ο Άιχμαν που δικαζόταν στο Ισραήλ το 1961 ήταν άχρωμος γραφειοκράτης που έπασχε από ασκεψία: προγραμμάτιζε μετακινήσεις που οδηγούσαν σε θάνατο εκατομμύρια εβραίους με την ίδια ευσυνειδησία που οι τουριστικοί πράκτορες οργανώνουν εκδρομές. Δεν σκεπτόταν τις συνέπειες των πράξεών του, αδιαφορούσε, ήταν ρηχός.

Δεν υπάρχει το «ριζικό κακό», συνεπέρανε, που είχε περιγράψει το 1951 στις Απαρχές του Ολοκληρωτισμού σαν........

© Ta Nea