Στρατηγικό αδιέξοδο και ηγεμονική φθορά
Η επίθεση των Ηνωμένων Πολιτειών – Ισραήλ εναντίον του Ιράν δεν μπορεί να ερμηνευθεί ως απλή αντίδραση σε μια σαφώς προσδιορισμένη απειλή, αλλά ως προϊόν μιας σύνθετης σύζευξης διεθνών στρατηγικών επιδιώξεων και εσωτερικών πολιτικών δυναμικών. Η επίσημη αιτιολόγηση της επίθεσης, εστιασμένη στην αποτροπή μιας επικείμενης πυρηνικής απειλής, υπονομεύθηκε εκ των έσω από κορυφαίους θεσμικούς παράγοντες. Ο Τζο Κεντ, επικεφαλής του Εθνικού Κέντρου Αντιτρομοκρατίας, παραιτήθηκε δηλώνοντας ότι το Ιράν δεν συνιστούσε άμεσο κίνδυνο και ότι η απόφαση για πόλεμο προέκυψε υπό την πίεση ισραηλινών παραγόντων και ισχυρών δικτύων επιρροής. Αντίστοιχα, η Τούλσι Γκάμπαρντ, ως επικεφαλής των αμερικανικών υπηρεσιών πληροφοριών, αμφισβήτησε δημόσια το αφήγημα περί πυρηνικής απειλής, υπογραμμίζοντας την απουσία ενδείξεων επανεκκίνησης του ιρανικού προγράμματος.
Οι παρεμβάσεις αυτές δεν συνιστούν απλώς πολιτικές........
