Diğer

29 Aralık 2025

Brigitte Bardot

Fransa’nın gökyüzünden bir yıldız daha kaydı. Brigitte Bardot, yalnızca bir aktris değil, bir çağın aynasıydı. Onun gözlerinde Akdeniz’in tuzlu mavisi, Paris’in özgür rüzgârı, gençliğin başkaldıran ateşi vardı. Bardot, sinemanın perdesinde belirdiğinde, dünya bir anda daha geniş, daha cesur, daha şiirsel görünürdü.

“Et Dieu… créa la femme” filmiyle Tanrı’nın kadını değil, özgürlüğün kadını yaratılmıştı. Bardot’nun gülüşü, bir kuşağın hayalini kurduğu özgürlük şarkısıydı. Onun bakışlarında hem kırılgan bir masumiyet hem de zincirleri kıran bir başkaldırı gizliydi.

Benim için Fransa, yalnızca bir ülke değil, bir yaşamın şiiridir. 1980’lerde gidip 30 yılı aşkın bir süre bu topraklarda kaldım. Paris’in taş kaldırımlarında yürürken, Seine’in kıyısında durup düşünürken, Marsilya’nın tuzlu denizini tadarken, Strasbourg’un katedraline bakarken Bardot’un da yüzü afişlerden bana bakardı. O yüz, bir ülkenin estetik belleği, bir çağın ruhu, bir sanatın yankısıydı.

Fransa’da geçen yıllarımda, sinema salonlarının karanlığında Bardot’un ışığıyla karşılaştım. O ışık, yalnızca perdeden değil, ülkenin ruhundan da geliyordu. Çünkü Fransa, sanatın ve özgürlüğün buluştuğu bir yerdi. Bardot, bu buluşmanın en parlak simgelerinden biriydi.

Brigitte Bardot’un ardından yazmak, bir dönemin ardından yazmak gibidir. Onun gülüşü, Akdeniz’in dalgaları gibi hafızamızda çırpınır. Onun özgürlüğü, Paris’in sokaklarında yankılanır. Ve onun mücadelesi, hayvanların sessiz........

© T24