Savaş Meydanında Son Mermiden Önce Son Bit Atılabilir

Savaş Meydanında Son Mermiden Önce Son Bit Atılabilir

“Silah bizimse ama veri, kod, kripto ve algoritma bizim değilse… O ordu gerçekten bizim midir?”

KRİPTODAN SİBER ORDUYA…

Uzun yıllar asker, sivil ve bürokratlara güvenliğin görünmeyen yüzünü anlatmaya çalıştım. Bu yolculuğun başlangıcında adı “Kripto Güvenliği” idi. Henüz “siber güvenlik” kavramının bugünkü anlamıyla hayatımıza girmediği dönemlerde; haberleşmenin gizliliğini, kriptolu sistemlerin güvenliğini ve bilginin korunmasını konuşuyorduk.

Sonra teknoloji değişti. Bilgisayarlar yaygınlaştı, sistemler birbirine bağlandı, veri büyüdü. Kripto güvenliği tek başına meseleyi anlatmaya yetmemeye başladı. Derslerimizin başlığı da değişti: Bilgi Güvenliği… Ardından internet dünyayı birbirine bağladı; devlet kurumlarından bankalara, enerji sistemlerinden askerî altyapılara kadar neredeyse her şey dijitalleşti. Bu defa konuştuğumuz kavram Siber Güvenlik oldu.

Bugün geriye dönüp baktığımda görüyorum ki aslında yalnızca derslerin isimleri değişmemişti. Savaşın kendisi değişiyordu. Kripto güvenliğinden bilgi güvenliğine, bilgi güvenliğinden siber güvenliğe ve şimdi siber güvenlikten çok daha büyük bir kavrama doğru ilerliyoruz: Siber Ordular.

Çünkü artık mesele bilgisayarları korumak değildir. Mesele bir devletin savaşma kabiliyetini korumaktır. Geleceğin savaşında ilk hedef asker, tank, uçak veya gemi olmayabilir. İlk hedef, bütün bunları birbirine bağlayan dijital sinir sistemi olabilir.

YA SAVAŞ BAŞLADIĞINDA HİÇBİR PATLAMA DUYMAZSAK?

Bir sabah bir ülkenin askerî karargâhında her şey normal görünüyor. Radarlar dönüyor. Uydular yörüngede. Savaş uçakları pistlerde. İHA’lar havada. Gemiler denizde. Füzeler rampalarında. Komuta merkezlerinin ekranlarında hiçbir olağanüstülük görünmüyor.

Fakat kimsenin fark etmediği küçük bir ayrıntı var: Ekranlarda görülen savaş alanı artık gerçek savaş alanı değil. Radarın gösterdiği bazı hedefler gerçekte yok; gerçek hedeflerin bazıları ise görünmüyor. Bir İHA filosuna gönderilen koordinatlar değiştirilmiş. Lojistik sisteminde mühimmatın bulunduğu depo yanlış gösteriliyor. Komutanın önündeki müşterek harekât resmi birkaç dakika gecikmeli.

Daha kötüsü, yapay zekâ destekli karar sistemi manipüle edilmiş bütün bu verileri analiz ediyor ve son derece mantıklı görünen tavsiyeler üretmeye devam ediyor. Hiçbir kışla bombalanmadı. Hiçbir uçak düşürülmedi. Hiçbir tank vurulmadı. Tek bir füze bile ateşlenmedi. Fakat ordunun gerçekliği algılama kabiliyeti bozuldu.

Şimdi soralım: Savaş başladı mı? Geleceğin savaşlarını anlamanın anahtarı tam olarak bu soruda saklı olabilir. Çünkü yeni savaşın en değerli hedefi bilgisayar, sunucu, hatta tek başına silah sistemi değildir. Hedef karardır.

HEDEF ARTIK YALNIZCA SİSTEM DEĞİL; HEDEF KARARDIR.

TANKI VURMA, TANKIN GÖRDÜĞÜ GERÇEĞİ DEĞİŞTİR

Yüzyıllar boyunca savaşın mantığı çok fazla değişmedi: Düşmanın askerini etkisiz hâle getir, tankını vur, uçağını düşür, gemisini batır, karargâhını imha et. Dijitalleşme ise savaş tarihine bambaşka bir seçenek ekledi.

Tankı vurmak yerine tankın gördüğü veriyi değiştirmek… Radarı imha etmek yerine radar ekranına sahte hedefler göndermek… Komuta merkezini bombalamak yerine komutanın önündeki müşterek harekât resmini bozmak… Füzeyi düşürmek yerine hedef koordinatını değiştirmek… İHA’yı vurmak yerine navigasyonunu yanıltmak…

Fiziksel savaşta amaç çoğu zaman düşmanın silahını yok etmekti. Siber savaşta daha sinsi bir hedef ortaya çıkıyor: Düşmanın kendi silahına güvenmesini engellemek. Bir komutan radarına, İHA görüntüsüne, koordinata veya aldığı emrin kaynağına güvenemiyorsa artık bütün sistemleri yok etmenize gerek kalmayabilir. Çünkü siz onun silahlarını değil, güvenini vurmuşsunuzdur.

SİBER BİRLİK BAŞKA, SİBER ORDU BAŞKA

Bugün birçok ülkenin siber komutanlıkları, siber savunma merkezleri ve siber birlikleri bulunuyor. Ancak “Siber Ordu” bundan daha ileri bir kavramdır. Siber birlik; ağları savunur, tehditleri takip eder, zararlı yazılımları analiz eder, zafiyetleri araştırır ve gerektiğinde taarruzi siber operasyonlara destek verir.

Siber Ordu ise bütün savaş makinesinin dijitalleşmesidir: Sensör Veri Haberleşme Kriptografi Yapay Zekâ Elektronik Harp Siber İstihbarat Otonom Sistemler Komuta Kontrol Kinetik Güç. Bütün bunların tek bir operasyonel mimaride birleştiğini düşünün. Geleceğin ordusu giderek bu yapıya evriliyor.

ORDUNUN YENİ SİNİR SİSTEMİ

İnsan vücudunda kaslar ne kadar güçlü olursa olsun sinir sistemi çalışmıyorsa o kasları kullanamazsınız. Modern ordular da........

© Stratejik Düşünce Enstitüsü