Türk eğitimini ideolojik bir oyunun figüranı yapan Milli (!) Eğitim Bakanlığı, toplumsal tepkiler nedeniyle yıllar önce askıya aldığı projeleri raftan indirdi. Liselere Geçiş Sınavı’nda (LGS) yüzde 0.01’lik dilime giren Türkiye’nin en zeki çocuklarının alın teriyle kazandığı, ülkenin en başarılı okulları yine hedefte! AKP’nin ilk yıllarında, ‘İstanbul başta olmak üzere arazisi değerli okulların satılacağı’ söylentisi başladı. AB hayalleri satılan ultra demokratik (!) yıllardı. Kulaktan kulağa, tarihi okulların satışı için hükümetin hazırlık içinde olduğu anlatılsa da ilk yıllarda somut bir adım atılmadı. 657’ye göre ‘Basına beyanat’ yine yasaktı. Bir kırılma noktası vardı; makamı ne olursa olsun kimse, devletin memuruna gizli kapaklı iş yaptıramazdı. Ulusal çıkarlar için ister giriş kapısındaki bekçi, ister çaycı, isterse memur, müdür susmuyordu.

DEVLET CİDDİYETİ

AKP iktidarının 7. yılı 2009’da gazetedeki telefonum çaldı. Devlet ciddiyetini içselleştiren o memurlar aradı. İTÜ İnşaat Mühendisliği’ni dereceyle bitirmiş, İstanbul Milli Eğitim Müdürlüğü Yatırım Tesisler Bölümü Mühendisi Halil Yağcı. Endişeli bir ses tonuyla, “Okullar satılacak” dedi. “Belge var mı?” sorumu, “Klasör var” diye cevapladı. Osmanlı’nın Maarif Vekaleti ve cumhuriyetin İstanbul Milli Eğitim Müdürlüğü A Blok’taki makamında buluşup, dosyayı birlikte inceledik. İstanbul’un; Nişantaşı, Etiler, Ortaköy, Teşvikiye, Erenköy, Çamlıca, Bağdat Caddesi gibi en lüks semtlerinde olan ortalama 20 dönüm arazisi bulunan okulların satış listesi masadaydı. Çırağan Sarayı’na........

© Sözcü