Sabahın köründe, güneş henüz doğmadan çalan o agresif alarm sesi... 

Ardından aceleyle hazırlanan kahveler, tıklım tıklım metrolar, bitmek bilmeyen e-postalar ve yapay ışıklar altında akıp giden saatler. 

Sonra bir an duruyorsunuz. Başparmağınız telefon ekranında yukarı doğru kayarken karşınıza bir video çıkıyor. 

Sisli bir dağ yamacında, küçücük bir ahşap evin verandasında kahvesini yudumlayan, sadece rüzgârın ve kuşların sesini dinleyen bir insan... Derken içinizden yükselen o sesi duyuyorsunuz: “Her şeyi bırakıp gitmek istiyorum.” 

 Son yıllarda sosyal medyada sık sık benzer görüntüler görüyoruz. 

Şehirden uzak bir dağ evine taşınanlar, küçük evlerde yaşamaya başlayanlar, karavanla ülke ülke gezenler, telefonlarını kapatıp günlerce doğada kalanlar... 

Bir zamanlar insanların hayali büyük şehirlerde yaşamak, iyi bir iş bulmak ve modern hayatın sunduğu imkânlara........

© Sözcü