menu_open Columnists
We use cookies to provide some features and experiences in QOSHE

More information  .  Close

Deprem davasını ahirete bıraktılar

290 0
30.10.2026

Gözümün önünden gitmiyor.

Hatay Cumhuriyeti’nin meclis binası olarak kullanılan kültür merkezinde konferansım ve imza günüm vardı.

Önde orta yaşlı, ak saçlı esmer bir kadın oturuyordu.  

Beni şefkatle izliyordu.

Konferans bitiminde imza sırası ona geldiğinde kendini tanıttı.

“Avukat Hatice Can” dedi.

O günden itibaren Hatice ablam oldu.

Bütün ezilenlerin Hatice ablası...

Gezi Parkı eylemlerinde can veren Hataylı Ali İsmail Korkmaz ve Abdullah Cömert’in davalarına baktı.

Memlekette adalet arayışı başlasın da Hatice abla ve eşi Mithat içerisinde olmasın; görülmüş iş değil.

Onlar 1968’lerden beri yoldaştılar.

Mithat Can, 12 Mart’ta cezaevine düştü, işkence gördü ve bir buçuk yıl yattı.

12 Eylül’de evliydiler ve gözaltına alındılar.

Oğulları Ulaş ve İnan küçüktü.

Acı çektirmek ve birkaç cümle itiraf almak için “Çocuklarınızı yuvaya vereceğiz” diye tehdit ettiler.

Hatice ablayla 6 Kasım 2021’de mesajlaşmışız.

O yıllardan bahsederek, “16 Nisan 1981’de gözaltına alınmış, 9 Temmuz’da tutuklanmıştım. Gözaltı süresi 90 günmüş. Kimin, hangi karakolda, hangi cezaevinde olduğu çok zor öğreniliyordu” diye yazmış bana.

Darbeden sonra sol kabuğuna çekilmişken...

İnsan Hakları Derneği’nin kurucuları arasındaydılar.

Grevlerde, direnişlerde, kortejlerde, mahkemelerdeydiler hep.

Ömürlerini emek, özgürlük ve demokrasi mücadelesine adadılar.

Yan yana ve el ele yaşadılar.

6 Şubat sabahı Hatay’da yıkılan binalardan biri de Asi nehrinin kıyısındaki, Can Ailesi’nin oturduğu Rana Apartmanı’ydı.

Depreme uykuda yakalandılar.

Tek sanık var, o da 88 yaşında

Rana Apartmanı’nda Hatice ve Mithat Can dahil 35........

© Sözcü