Gençlerbirliği-Fenerbahçe maçının ardından hakem kararları yine gündemin başına oturdu.

Fenerbahçe'nin yediği ilk gol öncesinde Guendouzi'ye yapılan faul, Fenerbahçe lehine çalınmayan iki net penaltı ve yayıncı kuruluşun tartışmalı pozisyonları yeterince göstermemesi konuşuldu.

İsmail Kartal'ın teknik direktörlüğü yerden yere vuruldu.

Kartal’a sıfır puan veren de oldu, derhal gönderilmesi gerektiğini söyleyen de...

Bazı neticeler, kaybettirdiğinden çok öğrettikleriyle değerlidir.

Gençlerbirliği mağlubiyetinin Fenerbahçe için böyle bir anlam taşıdığını düşünüyorum.

Yönetimin, teknik heyetin, futbolcuların ve hatta taraftarın bu mağlubiyetten çıkaracağı çok ders var.

Belki de 12 yıllık şampiyonluk hasretinin sona ermesi için Fenerbahçe'nin henüz yolun başında böyle bir uyarıya ihtiyacı vardı.

Ama Eryaman'da asıl ağır olan, Fenerbahçe'nin kaybettiği üç puan değildi.

Bir çocuğun karşısında insanlığımızın sınandığı andı.

EL KADAR ÇOCUK, KOSKOCA BARBARLIK

Üzerinde tuttuğu takımın forması var.

Dünyası henüz puan cetvelinden, şampiyonluk yarışından, transferlerden, hakemlerden ve üç puandan habersiz.

Ama bir yetişkin, o küçücük dünyanın üzerine kendi öfkesini boca ediyor.

Gençlerbirliği tribünlerinde üzerinde Fenerbahçe forması var diye Ş.A. adlı kişinin minik Göktuğ Alımcı'ya gösterdiği tepkiyi hep birlikte gördük.

Görüntülerde her şey ayan beyan ortada.

Yaklaşık 11-12 yaşlarında başka bir çocuk, o koca adamın beline sarılarak onu durdurmaya çalışıyor.

Ama bildiğim bir şey var:

Bir çocuk, bir yetişkinin öfkesine karşı başka bir çocuğu korumaya çalışıyor.

O görüntü, çocuklara nasıl bir dünya bıraktığımızın fotoğrafıdır.

Bu tavrı yalnızca holiganlık kelimesiyle açıklamak da mümkün değil.

Bir futbol formasını düşmanlık........

© Sözcü