Sevgili okurlarım bugün 23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı. İlk Meclis 23 Nisan 1920’de Ankara’da açılmış, tam bir yıl sonraki oturumunda ise bu günün ulusal bayram olmasını kabul etmişti. Meclis 23 Nisan 1920 günü açıldığında, vatanın kurtuluşu için mücadele veren milletvekilleri ile doluydu. Hemen hepsinin yüreğinde vatan ve millet sevgisi vardı. O Meclis, ülkeyi istila eden düşmanlara karşı kurulmuştu. Bir de şimdikine bakın! İktidar milletvekilleri bir tek şahsın emrinde, ona kulluk ediyor. Tek parti diktatörlüğü yaşıyoruz.

Şimdi, 23 Nisan’ın nasıl ulusal bayram kabul edildiğini Meclis tutanaklarından  görelim. Günlerden 23 Nisan 1921. Meclis’in açılışının birinci yıldönümünde Saruhan (Manisa) Milletvekili Refik Şevket (İnce) Bey ve arkadaşlarının verdiği iki satırlık bir yasa önerisi görüşülüyor.

“Türkiye Büyük Millet Meclisi’nin ilk yevmi küşadı (yıldönümü) olan 23 Nisan, ayad-ı milliyedendir (ulusal bayramdır).”

Görüşmeleri ve bu konuda yapılan tartışmaları Meclis tutanaklarından ve günümüz Türkçesi ile özetliyorum:

Hoca Vehbi Bey (Konya): Efendiler, bu gibi bayramlar ulusun yüreğinden doğar. Gösteri yapmakla bayram olmaz. Böyle gösterilerle ulusun manevi gücünü kuvvetlendirmek istersek, bunlar geçicidir. Bunlarla güçlendirilmez, rica ederim. İçimizde bir tek Hıristiyan yoktur. Ezanı Muhammedi okunuyor da katiyen aldırış etmiyoruz. Ulusumuz milli amacını tam olarak elde ettiği gün, yüreğinde gerçek bir bayram yaşanır. Rica ederim, böyle bir kanuna ne ihtiyaç var?

Yahya Galip Bey (Kırşehir): Hoca Vehbi Efendi hiçbir vakit doğru düşünmüyor. Eğer sizin fikrinizi bu ulus taşımış olsaydı, bu Meclis toplanamazdı. Bu öyle bir ulusal bayramdır ki, bunun üzerinde hiçbir bayram düşünülemez. Millet, kurtuluş ve mutluluk belgesini o gün (23 Nisan 1920 günü) almıştır. Hocafendi hazretleri, bu günü gökteki melekler bile yüceltiyor, siz niçin yüceltmek istemiyorsunuz? Sizi buraya gönderenler İngilizler idi. Siz buraya kendiliğinizden gelmediniz.

Başkan: Rica ederim Yahya Galip Bey...

Yahya Galip Bey: Bu bir gerçektir efendim. Efendi hazretleri buraya İngilizlerin vasıtasıyla ve aynı zamanda özel trenle gelmiştir.

Hamdi Namık Bey (İzmit): Ben de şahidim.

Tunalı Hilmi Bey (Bolu): Evet, İngilizler göndermişti. (Şiddetli gürültüler).

Yahya Galip Bey: Ne patırtı ediyorsunuz efendiler, ben kimseye hakaret etmiyorum. Ne zaman ki böyle bir milli bayram olur, memleketin sevinçli anları olur, bunun içine “İslam ahlakı” sokarlar. Her gün,........

© Sözcü