Kamuoyunda doğru bilinen ama aslında yanlış olan bir iktisadi analiz var. Şöyle deniyor: “Bütçenin en büyük gider kalemlerinden biri faiz. Faiz gideri olmasa, bütçe rahatlar. Bütçe rahatlayınca devletten her ay maaş alan yaklaşık 22 milyon kişinin geliri artırılabilir.” Bu muhakemeyi birlikte irdeleyelim. Faiz, keyiften ödenmiyor. Devlet, bütçe açığını kapamak için, yurt içi ve dışındaki özel kişilerden faizli borç aldığı için ödeniyor. (Aslında devlet, TL’li borçlarına reel faiz ödemiyor. Hatta eksi faiz ödeyerek, borç verenlerden “varlık vergisi” tahsil ediyor. Bunun hesabını daha önce bu köşede yazdığım için tekrarlamıyorum) Neyse! Faiz ödendiği kabulüyle çözüm aramayı sürdürelim. Faiz giderini sıfırlayıp, emekli ve çalışanların maaşına zam yapacak parayı bulmanın iki yolu olabilir. 1. Mevcut kamu borçlarını para basarak ödemek. Borç sıfır olunca, faiz de sıfır olur. 2. Devletin “borcum borç ama faiz ödemeyeceğim” diyerek faiz ödememesi. Ya da ödediği faizi, borcun anaparasından düşmesi. Yani kamu borcunu sıfırlayarak faizden kurtulmayı zamana yayması. Şimdi, bu iki yöntemin ne gibi sonuçlar doğuracağını tahmin etmeye çalışalım. Merkez........

© Sözcü