Bazı sorular vardır; cevabını bilerek sorarız.
Sadece durmak, düşünmek ve hissetmek için…
“Hayat bir çerçeveye sığar mı?” sorusu da onlardan biri.
Hayat, çoğu zaman kontrol edemediğimiz bir akış gibidir.
Koşar, savurur, dağıtır.
Biz ise bu akışın içinde tutunacak küçük anlar ararız.
Fotoğraf tam da burada devreye girer.
Hayatı durdurmak için değil, ona yeniden bakabilmek için.
Bir çerçeve, sınır demektir.
Ne içeri girecek, ne dışarıda kalacak…
Bu seçim, fotoğrafın teknik bir meselesi gibi görünse de aslında derin bir insani karardır.
Çünkü hayat da böyledir.
Her gün, farkında olmadan çerçeveler kurarız.
Kimleri hayatımıza alacağımıza, hangi anları saklayacağımıza, neleri görmezden geleceğimize karar veririz.
Fotoğraf, bu seçimlerin görünür hâlidir.
Ama asıl mesele görünen değil, görünmeyendir.
Bir fotoğrafta kadrajın dışında kalan şeyler, çoğu zaman içimizde daha fazla yer kaplar.
Çünkü hayat hiçbir zaman bütünüyle anlatılmaz.
Sadece hissedilir.
Zaman, fotoğrafın içinde başka bir dile........

© Sonsöz