Bazı şeyleri artık uzatmaya gerek yok. Ben her şeye evet demek zorunda değilim. İstemediğim bir şeyi sırf biri istiyor diye kabul etmek zorunda değilim. Rahatsız olduğum bir yerde kalmak zorunda hiç değilim.

Ama bir süre böyle yaşadım. İdare ettim, sustum, “boş ver” dedim. O an büyütmemek daha kolay geldi. Tartışmaya girmemek, ortamı germemek, kimseyle karşı karşıya gelmemek… Hepsi kısa vadede rahatlatıyor gibi. Ama mesele kapanmıyor. Sadece erteleniyor. Ve ertelenen her şey, bir süre sonra daha ağır şekilde geri dönüyor.

Fark ettiğim şey şu oldu: Mesele başkaları değil. Mesele, benim neye izin verdiğim. Çünkü sınır koymadığında, kimse o sınırı senin adına çizmez. Sen susarsan, karşı taraf da bunun sorun olmadığını düşünür.........

© Sonsöz