Hayatımız boyunca huzurun peşinden koştuğumuzu söyleriz. Daha sakin bir hayat, daha az stres, daha az kavga, daha az sorun isteriz. Ama işin ilginç yanı, bazen tam tersi davranırız. Huzur kapımızı çaldığında onu içeri almak yerine, farkında olmadan yeniden kaosa döneriz.

Bir insan gerçekten kaosu sever mi?

Belki de mesele kaosu sevmek değildir. Belki mesele, kaosa alışmış olmaktır.

Çocukluğundan itibaren tartışmaların eksik olmadığı bir evde büyüyen biri için sessizlik huzur değil, tedirginlik yaratabilir. Sürekli krizlerle mücadele eden bir insan için sakin günler boşluk hissi........

© Sonsöz