Bunu hepimiz bir şekilde yaşıyoruz.

Bazen aynaya bakınca başlıyor bu his, bazen başarısız bir günün sonunda, bazen de hayatın üzerimize fazla geldiğini hissettiğimiz bir anda… “Acaba daha iyi bir versiyonum olabilir miydi?” diye fısıldıyoruz içimizden. Kimse duymuyor ama hepimizin ortak düşüncesi bu.

Dr. Frankenstein’ın yaptığı da buydu aslında. Bir beden ve bir ruhu bir araya getirip kusursuz bir yaşam yaratmak istedi. O dönem için çılgın bir fikir gibi görünse de, bugün teknolojiye baktığımızda onun hayalinin bir anda o kadar da uzak olmadığını görüyoruz. Yapay zeka, genetik düzenlemeler, robotik… Hepsi insana “kendini güncelleyebilirsin” mesajı veriyor.

Ama işte mesele tam da burada karışıyor.

Mükemmellik arayışı insanı nereye götürüyor?

İnsanın kendini geliştirmek istemesi çok doğal. Hepimiz daha iyi görünmek, daha iyi hissetmek, daha çok başarmak istiyoruz. Bu istek yanlış değil. Fakat bu arayış kontrolden çıktığında, bizi gerçeğimizden uzaklaştırıyor.

Frankenstein da bu noktada yanıldı. “Mükemmel bir varlık” yaratma isteği, onu kendi........

© Sonsöz