İsraf denildiğinde çoğumuzun aklına önce para gelir. Çöpe giden ekmek, gereğinden fazla yapılan harcama ya da kullanılmadan kenarda bekleyen eşyalar… Oysa hayatın en büyük israfı ne cüzdanda eksilir ne de alışveriş fişlerinde görünür.

Asıl israf, ertelenen anlardır.

Bir süredir aramayı düşündüğümüz ama “yarın konuşurum” dediğimiz insanlar vardır. Teşekkür etmeyi aklımızdan geçirip sonra unuttuğumuz, özür dilemek için doğru zamanı beklediğimiz, uğramayı planlayıp türlü bahanelerle vazgeçtiğimiz kapılar…

İnsan, hayatın hep aynı düzenle devam edeceğini sanıyor. Oysa zamanın en şaşırtıcı tarafı, kimseye haber vermeden ilerlemesi. Bugün kolayca ertelenen bir telefon, yarın arayacak birini bulamamakla sonuçlanabiliyor. Bugün ihmal edilen bir ziyaret, yıllar sonra vicdanın en ağır yüküne........

© Sonsöz