"Ekmeğini taştan çıkarıyor...

" deriz ya bazı insanlar için...

Bu söz öylesine söylenmiş değildir. Çünkü bazı insanlar gerçekten hayatın önlerine koyduğu taşları tek tek kaldırarak yollarını açarlar. Benim çocukluk arkadaşım Cemal de onlardan biriydi.

Bugün hâlâ ne zaman onu düşünsem, aklıma ilk gelen şey çalışkanlığı olur. Bir gün Milli Piyango bileti satardı, ertesi gün başka bir işteydi. Hayat onun için hiçbir zaman hazır sofraya oturmak değildi. Hep koşar, hep mücadele ederdi.

Ankara'nın simgelerinden biri olan Gençlik Parkı, bizim gençliğimizin de en renkli sahnesiydi.

Kimimiz salıncakların sesini, kimimiz gazinonun ışıklarını, kimimiz de göletin kenarındaki yaz akşamlarını hatırlarız.

Ben de bir dönem Gençlik Parkı Gazinosu'nda çalıştım. Ünlü sanatçıları birkaç metre öteden izleme şansımız olurdu ama cebimize giren para neredeyse yoktu.

Yer gösterirdik, bahşiş beklerdik. Bahşiş gelmezse bile "tip" denilen sandığa para bırakmak zorundaydık. Yani para kazanamadığımız günlerde bile para vermeyi başarırdık. O yılların matematiği bugünün ekonomisinden bile daha ilginçti.

Cemal ise parkın başka bir köşesinde........

© Sonsöz