Zülfü Livaneli kasetlerinin memleketin dört bir yanından yükseldiği yıllar… Ben ise

Bodrum’un Ortakent Yahşi köyünde, denize nazır küçük bir pansiyonun bahçesinde garsonluk yapıyorum. Daha 18 yaşındayım. Gençlik desen var, hayaller desen boyumu aşmış. Cebimde üç kuruş para, kafamın içinde koca bir dünya…

O yılın sabahları bambaşkaydı. Denizden gelen hafif iyot kokusu, sabaha karşı serinleyen taş duvarlar, uyku mahmurluğundaki çam ağaçları…

Bir de fonda sürekli dönen Livaneli kaseti. Her sabah aynı tören gibi başlardı hayat:

Çıplak ayakla çimenlerin üstüne çıkardım. Hortumu elime alır, bir yandan bahçeyi yıkar, bir yandan sardunyaları sulardım. Bir taraftan da “Güneş Topla Benim İçin” çalardı.

O şarkıyı dinlerken insanın içine garip bir hüzün çökerdi. Daha o yaşta, sanki yıllardır yaşamış ve yorulmuş gibi hissederdim kendimi. O dönem Hacettepe Üniversitesi Ankara Devlet Konservatuvarı Şan ve Opera bölümünden birinci sınıf öğrencisiydim.

Zihnimde aryalar dolaşıyor, gönlümde Livaneli türküleri yankılanıyordu. Geceleri Mozart, sabahları........

© Sonsöz