Her yeni güne bir yeni CHP’li belediyeye baskın haberiyle uyanıyoruz. İstanbul’dan başladılar, Ekrem İmamoğlu’nu hapse göndererek ilk aşamayı tamamladılar. Bu aslında İmamoğlu’nun ilk seçimini iptal etme operasyonun bir uzantısıydı. İmamoğlu’nu Tayyip Erdoğan’a benzetiyorlar, hem korkuyor hem nefret ediyorlar. Hapse attılar ama çıkıp yola devam etme ihtimali hep var. İçeride tutmakla yetinmiyorlar, belediyelere el koyarak mali kaynağını kurutmak istiyorlar. Olmadı beton dökecekler üzerine. 

Özgür Özel, CHP’nin başına geçince İmamoğlu’nun arkasında durmak zorunda kaldı. Şimdi bedelinin çok ağır olduğunu görüyor ama geri çekilmesi için de imkânı yok. Onun o koltuğa oturtulmasının tek nedeni İmamoğlu’ydu. Yoksa Kemal Kılıçdaroğlu’ndan veya Ekrem İmamoğlu’ndan bir farkının olmadığını herkes biliyor. Üçü de birer reenkarne Turgut Özal’dır. 

CHP artık birbirine benzeyen üç-beş adamın ikbal partisidir. Duruşu belli değil, ideolojisi yok, cumhuriyete arkasını dönmüş, laikliği terk etmiş. Özelleştirmeci ve karşı devrimci. Halktan değil sermayeden yana. Koçların eli AKP’den çok CHP’nin içinde, karıştırıp duruyor.

E aynı özelliklerde ve iktidarı elinde tutan bir parti daha var. Daha gerici, daha gözü kara, daha ölçüsüz. Emperyalist merkezler ve büyük patronlar da arkasında duruyor. Haliyle CHP’nin her gün dayak yemesi kaçınılmazdır. Kavgan yok ki giresin, cesaretin yok ki dövüşesin. Cumhuriyet Ak Partisi’ne dönüşmüş Cumhuriyet Halk Partisi’nin dramıdır.

Halkımıza yıllardır cumhuriyetin yıkıldığını anlatmaya çalışıyoruz. Cumhuriyet yıkılmış ve laikliği cami avlusuna terk edilmiştir. 

Ancak cumhuriyeti yıkan, laikliği terk eden, sanıldığı gibi, AKP değildir. AKP’yi ölüyü kaldırsın diye icat edip göreve çağırdılar. İstiyor, kaldıramıyor; ölü ortada, her gün tecavüze uğruyor.

Ancak sorun saldırıya uğraması değil, halkımızın ölünün canlanacağını sanmasıdır. 

Cumhuriyet yıkıldı ama yıkılmadan önce zaten çürümüştü. CHP de........

© soL