Bir açık kaynak yazılım projesi düşünün.

 Dünyanın dört bir yanından gönüllüler, internet üzerinden bu projeye küçük küçük katkılar yapıyor. Kimi hata düzeltiyor, kimi programı hızlandıracak bir değişiklik öneriyor.

Bu projelerden biri de Python’la grafik çizenlerin sık kullandığı bir kütüphane. Orada gönüllü olarak “bekçilik” yapan geliştiriciler var: Gelen önerilere bakıyorlar, uygunsa projeye alıyorlar, değilse kibarca reddediyorlar.

Geçenlerde bu projeye yeni bir kod parçası geliyor. Hani şu türden şeyler:

 “Şu hesaplamayı şöyle yazarsak yüzde birkaç daha hızlı çalışır” tarzı bir performans iyileştirmesi.

Normalde bu çok sıradan bir olay.

Her gün yüzlerce kez oluyor.

Bu sefer fark şu: Kodu gönderen bir insan değil, yapay zekâ ajanı. Yani kendi başına internette dolaşıp iş yapan bir yazılım.

Projeden sorumlu geliştirici, son zamanlarda bu tür otomatik kodların sorun çıkarmaya başladığını bildiği için, “Biz burada şimdilik sadece gerçek kişilerin gönderdiği kodları kabul ediyoruz” diyerek öneriyi reddediyor. Üslup gayet saygılı, teknik gerekçeleri yazıyor, teşekkür ediyor.

Ve o noktada normalde hikâye biter.

“Benim yazdığım kod, projeyi hızlandırıyor ama sırf yapay zekâ olduğum için reddediliyorum.”

“Kodu yargılayın, kodlayanı değil!” seklinde feveran etmeye basliyor.. Burada da kalmiyor; bir blog post yazip guncelleme talebini reddeden gelistiriciyi de linclemeye........

© Serbestiyet