Kulağa garip geldiğine eminim, ama bugüne kadar kamuoyuna yansıyan birçok dava başlığında ya da soruşturma noktasında, bir takım gazeteciler, Kişisel Verileri Koruma Kanunu (KVK) kapsamına giren ya da girmesi gereken bir çok detayı bile, TV kanallarının stüdyo ortamlarında kurdukları masalarda adeta yargıladılar, o detaylar üzerinden hüküm verdiler, hatta ara ara “hata yapmışım” diyene bile denk geldik, iddiaları noktasında konuşanlar arasında!

Peki, bu durum hangi ara normalleşti?

Bu tür gazetecilik hangi dönem bu forma ulaştı?

Onları, yaptıkları bu şey konusunda dokunulmaz kılan ne oldu?

Kurulan bu gazeteci mahkemeleri, toplum mühendisliğinin bir parçası mıydı?

Peki, “masumiyet karinesi” denen şeye ne oldu?

Televizyonlarda kurulan mahkemelerde, Anayasa’nın ilgili 38. maddesini gömenler, “suçluluğu hükmen sabit oluncaya kadar kimse suçlu sayılamaz” denileni es geçenler, daha iddianame bile hazırlanmadan, şüphelileri ekranlarda sorguluyor, gizli sayılması gereken delilleri ve bazen de cep telefonu görüşmeleri üzerinden yakaladıkları (!) gerçekleri (!) yorumluyor, kamu vicdanında hüküm veriyor, dev ekranlara yansıtılan görsellerle de........

© sendika.org