Kuramsal bir çalışmada insan alabildiğine özgürdür; nesneleri, özneleri dilediği gibi ele alabilir; olayları, olguları dilediği düzeyde ve biçimde soyutlayabilir, bunları parçalara ayırıp yeniden nasıl istiyorsa somuta uyarlamaya niyet edebilir. Bu alanda, neyi nasıl düşüneceği konusunda son derece rahattır; burada, kendi düşünsel yönteminden kaynaklanan bir sorun yaşamadıkça, kısıtlayıcı herhangi bir durum söz konusu değildir.

Ancak kuramsal alandan siyasi alana ve somut koşullara yapılacak çıkarımların belirleme gücü, bu alandaki kadar özgür ve rahat olamaz; çünkü söz konusu çıkarımların içinde şekillendiği siyasal ve toplumsal bütünlük, farklı toplumsal paradigmaların, geleneksel ve egemen ideolojilerin yaygın olduğu koşullar nedeniyle, bu çıkarımlara ancak sınırlı bir alan tanır.

Sosyalist hareketin gücünün, tüm doğrularına rağmen sınırlı olmasının nedeni, kendi gerçekliğini, kendine ait olmayan, reddettiği ve aynı zamanda yıkmak ve dönüştürmek zorunda olduğunu düşündüğü sistemin içinde var etmeye çalışmasından kaynaklanmaktadır. Kendisini, tarihsel ve toplumsal yetersizliğin koşullarında meşru kılma çabası, bu nedenle kolay değildir.

Çünkü, siyaset yapmak istiyorsanız, kuramsal alanda olduğu gibi yalıtılmış, izole, steril bir ortamda bir gerçeklik bulamazsınız. Teorik alanın sonsuzluğunda belirleyici rolünüzün, toplumsal alanın siyasi ve ideolojik çeşitliliği karşısında, bunların yarattığı kültürel kodlamaların direnci nedeniyle daha sınırlı bir etki yaratması, çatışma ve çelişkilerle yüz yüze gelmesi kaçınılmazdır.

Çünkü kuramsal öngörünün siyasal alandaki karşılığı, her zaman doğrudan olmayıp, çoğu durumda (olumlu ya da olumsuz) dolayımlı ve çağrışımsal bir nitelik........

© sendika.org