Risale-i Nur'da “Nur Talebesi” olmak yalnızca eserleri okumakla sınırlı görülmez; ihlâs, sadakat, sebat, tesanüd, uhuvvet, fedakârlık, takva ve iman hizmeti gibi ahlâkî ve manevî vasıflarla tarif edilir. Peki çevremizde bu vasıfları taşıyan yakinen bildiğimiz insanları görüyor muyuz? Evet ben görüyorum. Onda müşahede ettiğim vasıfları yazmak istedim.

1. İhlâslıdır.

Hizmetinin merkezine şahsî menfaati değil Allah'ın rızasını koyar.

“Risale-i Nur’un meslek-i esası, ihlâs-ı tam ve terk-i enâniyettir.” (Şualar, 302)

2. Enâniyetten sakınır.

“Ben yaptım, ben başardım” duygusunu hizmetin önüne geçirmez.

3. Allah rızasını esas maksat bilir.

“İhlâsı kazandıran, harekâtındaki sebebi sırf bir emr-i İlâhî ve neticesi rıza-yı İlâhî olduğunu düşünmeli...”

(Lem'alar, 133)

4. Sadıktır.

Hakikate, Kur'an'a ve iman hizmetine bağlılığını şartlara göre değiştirmez.

5. Sebat eder.

Zorluk, yalnızlık veya dünyevî meşguliyetler karşısında hizmetten kopmaz.

6. Tesanüd sahibidir.

Kardeşleriyle dayanışma içinde hareket eder. Risale-i Nur'da ihlâs ve tesanüdün küçük bir topluluğa büyük bir kuvvet kazandırdığı özellikle vurgulanır.

7. Uhuvveti korur.

Kardeşlerinin kusurlarını büyütmek yerine onları kazanmaya çalışır.

8. Kardeşinin kusurunu ıslah etmeye çalışır.

9. Şefkatlidir.

İnsanların imanını ve manevî hayatını önemser; muhatabına düşman gözüyle bakmaz.

10. Müsbet hareket eder.

Yıkıcı çatışmayı değil, iman ve ahlâkı güçlendiren yapıcı tavrı esas alır.

11. Meşverete önem verir.

Kendi fikrini mutlaklaştırmaz; ortak akıl ve istişare ile hareket eder.

12. Fedakârdır.

Risale-i Nur'da gerçek hizmetkârların malını, istirahatini ve dünya zevklerini hizmet uğrunda feda edebileceği........

© Risale Haber