Ramazan, ahiret yolcuları için bir sergi ve yol üstünde kurulmuş bir Pazar gibidir. Şimdi artık veda zamanı. Bediüzzaman Ramazan-ı şerifteki orucu şu ilginç ifadeyle anlatır: “Neşv-u nemay-i amal için bahardaki ma-i Nisandır.” Yani bahardaki bitkilerin yeşermesi, gelişip olgunlaşması için Nisan ayındaki yağmur ne ise, amellerimizin ve ibadetlerimizin gelişip olgunlaşması için Ramazan ayı da odur.

İbadete meraklı olan kullara, ödüllerinin dağıtıldığı bir aydır Ramazan. Ama artık gidiyor. Şair, “On bir aylık yoldan geldin… Bir ay bize mihman oldun… Asilere zindan oldun… Şehr-i Ramazan el-veda.” diyerek, Ramazan ayına olan hasretini dile getirmiştir. Seven sevdiğinden ayrılınca nasıl ayrılık ateşliyle tutuşursa Ramazan’dan ayrılan müminlerin ruhları da öyle içten içe yanıp tutuşur. Çünkü müminler her türlü rahmet ve bereketi onda gördüler. Birbirini kucakladılar ve cehennemden kurtuluş müjdesini aldılar.

Çünkü hayır muslukları Ramazanda açılır, gafiller onda uyanır, ölü kalpler onda dirilir. Şaşkınlar ona doğru yol bulur. Günahkârlar onda tevbe ederler. Buz gibi insanlar Ramazanda erirler. Taş gibi kalpler Ramazan’da toprak gibi olur ve o kalplerde güller biter. Hâsılı, bir amel ve ibadet fuarıdır........

© Risale Haber