PEYGAMBER AHLÂKI: SIRAT-I MUSTAKİM

Rahman ve Rahim olan Âlemlerin Rabbi, Peygamber Efendimiz Hazreti Muhammed’i (sav) “Âlemlere Rahmet” olarak “kâffeten li’nnâs”, yani, bütün insanlığa risalet (elçilik) vazifesiyle göndermiştir. Allah, Hazreti Âdem’den itibaren 124 bin nebi ve resûlle insanlığa tebliğ edilen İslâm dinini “Hatem’ül Enbiya” ile kemâle erdirmiştir. Türlü sapkınlıklarla “sırat-ı mustakim” arasında yalpalayan insanlığa ihsan ettiği hidayet nimetini Zât-ı Risalet (sav) Efendimizle tamamlamıştır.

İnsan, dünyaya gönderildiğinden beri hiçbir zaman başıboş veya kendi başına bırakılmamıştır. Varlığının abes ve anlamsız olmadığını bildirecek, zaaf ve eğilimleriyle savrulmaya yatkın olan insana yaratılışının gayesini öğretecek ve doğru yolu gösterecek peygamberlerin rehberliğiyle desteklenmiştir.

Yüce Kitabımız Kur’an-ı Kerim, insanın Allah’a kulluk etmek için yaratıldığını kerrat ile beyan eder. İnsanın rabbine yapacağı kulluğu, Cenâb-ı Allah’ın emir ve yasaklarına kesinkes uymasıdır. İnsan en son vahyedilen kitapta tarif edilen, son peygamberin örnekliğiyle hayata yansıtılan ve ömrünün sonuna kadar her anından sorumlu tutulacağı dosdoğru bir hayat yaşamakla mükellef kılınmıştır. En güzel kıvamda yaratılıp üstün özelliklerle donatılan insan, nefsanî arzularını, hevâ ve hevesini kontrol ederek İlâhî murada yöneltecek. Bu çabasıyla Yaratıcısı nezdinde kendisi için tayin ve takdir edilmiş makam ve mertebeye (sevgili ve değerli) lâyık olacaktır.

İnsanlara ilâhî iradeyi bildirecek, hakkı ve hakikati tebliğ ve temsil edecek olan peygamberler, ismet sıfatıyla hata ve günahtan korunmuş; Allah’ın övdüğü üstün vasıflarla insanlığa örnek ve rehber kılınmışlar.

Nübüvvet silsilesinin son halkası olan Peygamber Efendimiz (sav), ilk insan Hazreti Âdem’den (as) itibaren insanlara gönderilen bütün nebi ve resûllerin ortak dâvâlarının varisidir. Peygamberlerde görülen bütün üstün hasletler Fahr-i Âlem Efendimizde en mükemmel şekliyle tecelli etmiştir.

Peygamber Efendimiz, kendisine vahyedilen kitabı insanlığa tebliğ edip öğretecek en büyük muallimdir ve O’nun ahlâkının Kur’an olması, O’nu canlı bir Kur’an olarak hayatıyla en güzel şekilde yaşaması hikmetin gereğiydi. Zaten öyle de olmuştur; Kur’an’ı indiren Allah Teâlâ, bütün kullarına resûlünün ahlâkını örnek göstermiş, لَقَدْ كَانَ لَكُمْ فٖی رَسُولِ اللّٰهِ اُسْوَةٌ حَسَنَةٌ لِمَنْ كَانَ یَرْجُوا اللّٰهَ وَالْیَوْمَ الْاٰخِرَ وَذَكَرَ اللّٰهَ كَثٖیرًاؕ (Ahzâb, 21) “And olsun, Allah'ın Resûlünde sizin için; Allah'a ve ahiret gününe kavuşmayı uman, Allah'ı çok zikreden kimseler için güzel bir örnek vardır.” buyurmuştur.

Kur’an-ı Hakim, Hz. Peygamberin (sav) bu örnekliğinin sebebini de, وَاِنَّكَ لَعَلٰى خُلُقٍ عَظِيمٍ (Kalem Sûresi, 4) "Hiç şüphesiz sen pek büyük bir ahlâk üzerindesin." âyetiyle açıklar. Nitekim bu husus bir Ebu Hureyre (ra) hadisinde şöyle rivayet........

© Risale Haber