Kur’an’da yaratılış bir “an” mı, bir “süreç” mi?

İnsan Suresi’nin ilk üç ayeti, insanın yaratılışına dair son derece çarpıcı bir çerçeve sunar:

“İnsanın üzerinden, henüz kendisinin anılan bir şey olmadığı uzun bir süre geçmedi mi?”

“Biz insanı katışık bir nutfeden yarattık; onu imtihan edelim diye işitir ve görür kıldık.”

“Biz ona yolu gösterdik; ister şükredici olur ister nankör.”

Bu üç ayet birlikte okunduğunda, insanın yaratılışına dair statik değil, dinamik bir tabloyla karşılaşırız. Ayetin dili, bir anda olup bitmiş bir yaratılışı değil; öncesi olan, süren ve sonuçlanan bir süreci ima eder. “Üzerinden uzun bir süre geçti” ifadesi, açıkça bir zaman kullanımına işaret eder.

Tedriç: Kur’an’ın açık dili

Kur’an’da insanın yaratılışı tek bir ayette, tek bir safhada anlatılmaz. Aksine, farklı ayetlerde farklı aşamalar zikredilir:

Topraktan yaratılış

Nutfeden yaratılış

Alak (asılı duran, tutunan)

Mudğa (çiğnenmiş et parçası gibi)

Kemiklerin oluşması

Etle giydirilmesi

Ruh üflenmesi

Bu anlatım tarzı, “Allah dilerse bir anda yaratamaz mı?” sorusunu değil, “Allah neden aşama aşama yaratmayı tercih ediyor?” sorusunu önümüze koyar.

Burada çok önemli bir........

© Pusula Gazetesi