Son dönemlerde yaşanan acı olaylar hala yüreğimizden, zihnimizden gitmemişken, Bakanlıklar arası yoğun çalışmalar yapılırken şu önemli konuyu da gündemlerine almalarını rica ediyoruz. Kim olarak mı? Mağdurlar olarak!

Bu eğitim çalışanlarının maruz kaldığı değişik bir şiddet modeli. Pek görünmüyor, görünmesi de engelleniyor. Mobbing diyebilirsiniz, psikolojik şiddet de diyebiliriz. Can almıyor, fiziksel yara, bere yok. Ancak önce eğitim çalışanlarında sonra da eğitimde büyük bir yara açıyor.

Bir gün gitsen bile hatıran yeter!

Hani dağınık şekilde tek tük gibi görünüyor, geçiyor sanılıyor ama geçmiyor maalesef. Hatta şunu açıkça söylüyorum, bir gün bu günler geçse de etkisi geçmeyecek, hatırası yetecek.

Eğitim kurumlarına yönetici seçiminde liyakat kriterinin ortadan kaldırılması okullarda kronik bir yönetim krizine neden oldu. Çözülemiyor da artık. Nereden tutsanız elinizde kalıyor. Bir yerdeki sorun çözülse “oh” diyemeden diğerinin haberi geliyor.

Yönetilemeyen kurumlar amacına hizmet eder mi? Edemez tabi ki de. Bir salgının etkisi gibi fetret devirleri, çok acı ki belki duraklama dönemlerine neden olur. İşte o zaman da bir gün gitse bile acı hatırası kalır.

İdarecilik mi sultanlık mührü mü tebliğ ediliyor?

Liyakat olmayınca yetemiyoruz. Yetemeyeceğimizi biliyorsak veya zaman içinde anladığımızda ise değişik yönetim modelleri üretiyoruz.........

© Öğretmen Sitemiz