Bir çocuğun başka bir çocuğu öldürdüğü bir ülkede artık yalnızca suçtan değil; bir düzenden, bir siyasal akıldan ve bilinçli tercihler bütününden söz etmek gerekir. Çünkü bu ölümler ne “tekil”dir ne de rastlantı. Bunlar, yıllardır adım adım kurulan bir toplumsal iklimin, hoyrat bir siyaset anlayışının ve sistemli bir ihmalin kanlı sonucudur.

Bugün sokak aralarında birbirine bıçak çeken çocuklar bir anda ortaya çıkmadı. Onlar, gelir adaletsizliğinin olağanlaştırıldığı, yoksulluğun kader diye sunulduğu, zenginliğin ise kutsandığı bir düzenin içinde büyüdü. Siyasal iktidar, yoksulluğu ortadan kaldırmayı değil; yoksulluk üzerinden yönetmeyi seçti. Sosyal haklar, yurttaşlık hakkı olmaktan çıkarılıp yardıma, sadakaya dönüştürüldü. Çocuklar ise bu düzenin en korunaksız kalıntıları hâline geldi.

Ekonomik çöküş yalnızca cüzdanları değil, hayatları da parçaladı. Aileler dağıldı, evler daraldı, gelecek ufku karardı. İktidar bu yıkımı onarmak yerine öfkeyi yönetmeyi yeğledi. Toplumu bir arada tutan eşitlik duygusu yerine; kimlikler, inançlar ve yaşam biçimleri üzerinden keskin ayrımlar üretildi. Kutuplaştırma bir siyaset tekniğine dönüştü. Bu iklimde büyüyen çocuklar, birbirini yurttaş olarak değil; rakip, tehdit ya da düşman olarak görmeyi öğrendi.

Şiddet tam da burada yalnızca........

© Nokta Haber Yorum