1) Πρώτο και καλύτερο και δεν το έμαθα τώρα, από πάντα  το  ήξερα, αλλά επέστρεψε με μια σχετική σφοδρότητα στη μνήμη μου: Όταν μυρίζει μπαρούτι, οι δεξιοί συσπειρώνονται. Και όταν μυρίζει μπαρούτι με δική τους κυβέρνηση στην εξουσία, συσπειρώνονται δυο φορές! 2) Δεν υπάρχει μεγαλύτερη τύχη για έναν πρωθυπουργό, απ’ το να του τύχει πόλεμος και κοντά και μακριά από την πατρίδα του. Το πρώτο του επιτρέπει να βρυχάται ανεξόδως, το δεύτερο του λύνει τα χέρια να πουλάει κάθε είδους παραμύθια. Και φιλοπολεμικά και  αντιπολεμικά, εμ σαμπού,  εμ κοντισιονέρ. 3) Δεν είναι  τυχαίο που τα τελευταία εκατό χρόνια η Τουρκία διδάσκει τον ρόλο  του “επιτήδειου ουδέτερου” σε όλες τις θεατρικές σχολές ανά την υφήλιο. Πιτσούλες είναι οι άνθρωποι στη συγκεκριμένη ερμηνεία, ούτε τα χέλια δεν έχουν τέτοια γλίστρα. Ή  γλίτσα, όπως το πάρει κανείς… 4) Δεν υπάρχουν μεγαλύτερα κορόιδα από τους Ελληνάρες, που βλέπουν τους Τούρκους να........

© Newpost