TRT 1’de yayınlanan bir filmde bir baba (Erdal Özyağcılar oynuyordu), kızına şöyle diyordu:

“Değiştiremeyeceğin bir konuda ümit etme, boş ver…”

O cümle beni derinden yaraladı çünkü… İnsanı ayakta tutanın yalnızca işi ve aşı değil; yarına dair umudu olduğuna inananlardanım... Umudu elinden alınmış bir insan bir süre sonra yaşamaktan da vazgeçer… Ve O filmdeki baba kızına, ‘mücadele etme, sorgulama, kabul et’ tavsiyesinde bulunuyordu…

Kötü bir replikti yani…

Bu yüzden; toplumun birlik duygusunu, birbirine olan güvenini ve geleceğe dair umudunu yıkmaya çalışan her sözün ve her davranışın…

En ağır toplumsal suçlardan biri olduğunu düşünüyorum…

Bir ülke, fabrikalarını yeniden kurabilir; yollarını yeniden yapabilir, ekonomisini yıllar içinde toparlayabilir ama… Kaybettiği güveni ve umudu yeniden inşa etmek nesiller sürer...

En büyük toplumsal yıkım da bu........

© Nefes