Eğer silahlar gerçekten susacaksa… Eğer artık genç askerlerimiz tabutlarla evlerine dönmeyecekse…

Eğer dağlarda genç insanlar birbirlerini öldürmeyecekse… Eğer Türkiye enerjisini teröre değil üretime, eğitime, bilime, refaha harcayacaksa… Bundan kim rahatsız olabilir?..

Barış süreçleri dünyanın her yerinde risklidir... Üstelik haklarını teslim edelim ki burada muhalefet değil, bu süreci yürüten AKP ve MHP siyasi risk alıyor...

Çünkü barışı yapmak, bazen savaşı sürdürmekten daha fazla siyasi cesaret gerektirir…

Dolayısıyla Terörsüz Türkiye gerçekten başarıya ulaşırsa bunu kimsenin küçümsememesi gerekir ama…

Madem Türkiye yeni bir sayfa açıyor, neden o sayfayı hep birlikte açmıyoruz?..

Devlet, ‘daha fazla insan ölmesin’ diye, elinde silahla yıllarca kendisine karşı savaşmış insanları yeniden topluma kazandırmanın yollarını arıyor…

Neden?.. ‘Toplumsal barış sağlansın’ diye... Peki aynı Devlet; elinde hiç silah taşımamış, kimseyi öldürmemiş, kimsenin burnunu kanatmamış, Devletin malına zarar vermemiş; sadece konuşmuş, yazmış eleştirmiş ama… İftiralar ya da iltisaklandırmalar nedeniyle hayatları altüst olmuş, işlerinden çıkarılmış, mesleklerinden uzaklaştırılmış, aileleriyle birlikte yıllardır ağır sosyal ve ekonomik sonuçlar yaşamış on........

© Nefes