Satır aralarında yoksunluğu yakalayabilmek için yoksul olmamak ilk şart.

Yeni değil.

Son 3 yıldır kitap okumak pahalı.

Kitabın her türüne de zam üzerine zam geliyor.

Oysa; kutsal kitabımızda “Oku! Yaratan Rabbinin adı ile oku.” yazıyor.

Ve başımıza ne geliyorsa okumamaktan geliyor.

Mesela; Seneca “Kitapsız yaşamak, kör, sağır, dilsiz yaşamaktır.” demiş.

“Bir kitap, insana yeni bir yaşam sunar; o yaşamı yaşayan da değişir.” sözü ise Thoreau’ya ait ve Cicero “Kitaplar, ruhun ilaçlarıdır.” diyerek noktayı koymuştur.

Sussex Üniversitesi’nin araştırmalarına göre; her gün 6 dakika kitap okumak stres seviyesini h düşürebiliyor. 10 dakika okumak ise neredeyse antidepresan kadar etkili oluyor.

Yani, kitap gerçekten de ilaç.

Kitap, şifa.

İflah olmaz bir okur olarak şunu söylemeliyim: kitap hava kadar, su kadar, aile kadar kıymetli.

Her hikâyede, romanda ‘bir başka hayata’ konuk olup çoğu zaman kendini bulur insan.

Mümkünleri ya da mümkün olmayışı görür…

Bir biyografiyi okurken ne kadar ders çıkarılabilirse o kadarını çıkarır bir okur.

Bilim kurgu ile hayal âlemine dalıp, polisiyeyi merakla takip edip çıkarım yapılır; felsefe kitabı ile gerçeğe varılabilir, bir o kadar da uzaklaşılabilir…

Kitap koca bir dünya.

Ve o dünya öyle güzel ki…

Eğitimin en önemli unsuru okumak, düşünmek, hayal etmek.

Hepimiz ama hepimiz okumalıyız.

Çocuklarımıza da okutmalıyız.

Bu konu tartışmaya kapalı.

Danimarka bunu öyle iyi biliyor ki, ülkede okuma oranını artırmak için kitaplardaki %’lik KDV’yi kaldırdı.

Bugün tartışılması, konuşulması gereken de bu, etiketler.

Bir kitap 600 TL olmamalı!

1.500 TL etiket kitabın üzerine yapıştırılmamalı, yapıştırılıyor!

Son 3 yılda zam oranı 0 civarında...

Peki neden?

Cevap belli: maliyet.

Türkiye, kitap basımında kullanılan birinci sınıf hamur kağıtta neredeyse tamamen dışa bağımlı. Kâğıt ithal ediliyor yani........

© Nefes