Yıllardır yazı yazdığım her gazetedeki köşelerimde tiryakisi olduğunuz Yıldırım Tuna bu hafta gönderdiği fıkraların başına bir not eklemiş.

Bir mizah yazarının isyanı niteliğindeki bu notu sonra da iki fıkrayı size sunmak istiyorum:

Ülkece hiç tadımız yok…

Her kurum bitti. Üzerine dövize olağanüstü baskı bizim gibi bütün büyük ve küçük sanayicileri bitirdi.

En vasıfsız işçi maaşı net 1000 dolar, bu nedenle çalıştığımız imalatçılar maaşları, elektrik, cep telefonu, çocuğunun okul taksiti, servis, kira vs karşılamak için 1 liralık işe 10 lira istiyor.

Artık kimse evini boyatamıyor, evde kablo yansa, boru patlasa hanımla birbirimize bakıyoruz. Usta 3000 TL parayı sadece eve gelmek için istiyor. Çıkan arıza tamiri ayrı ücret.

Bu arada gülecek hali kaldıysa okurun, birkaç fıkra ekledim işte...

Deniz kenarında kurulu bir sitenin sakinleri, tam önlerinden geçen yolda sürücülerin yaptığı aşırı hız nedeniyle şikâyetçi olarak polisten bir uyarı tabelası koyulmasını istemişler.

Polis “Yavaşlayın, RADAR!” tabelasını yerleştirmiş ama hiçbir etkisi olmamış. Ardından “Dikkat Tehlikeli Yol” uyarısı konmuş ama hiçbir sürücü hızını değiştirmemiş. Sonunda site yöneticisi “Sizin yazdığınız tabelalarla olmuyor. Ben kendim bir tabela hazırlasam, biz onu assak, kabul eder misiniz?” diye sormuş. Çaresiz kalan polis kabul etmiş.

Sadece birkaç gün sonra oradan geçen bir polis memuru sitenin önündeki yolda çok yavaş bir tempoda ilerleyen bir araç kuyruğu........

© Nefes