Bir ingilis yumorunda deyilir ki, iqtisadçı elə bir adamdır cibində qəpiyi yoxdur, lakin başqalarına pul qazanmaq haqqında məsləhətlər verir və əgər onlar bu məsləhətlərə əməl eləsələr, onların da cibində siçanlar oynayacaqdır.

Sözü ona gətirirəm ki, bizim millət kasıb adamları sevmir. Məsələn, bəzi ata sözlərimizi yada salaq: “Kasıba bazarın tulası da hürər”, “Kasıba oğul olunca, dövlətliyə qul ol”, “Kasıbı dəvə üstündə böv sancar”, “Kasıbın toyunda gecə qısa olar” (ən tragikomiyi budur məncə - Z.H.), “Kasıb öləndə molla xəstə olar”, “Kasıb itinin adını Gümüş qoyar” və sairə.

Məsələn, Elçibəy hökuməti vaxtında bizim bir nazir var idi, yataqxanada yaşayırdı. Hətta arada deyəsən baş naziri əvəz də eləmişdi. Biz isə ona lağ eləyirdik, deyirdik özünə ev ala bilməyən adam, bizə nə verəcək? İndi, maşallah, deputatdır, güman edirəm hər şeyi var və yataqxana-zad barədə qəti fikirləşmir.

Yəni, o Uruqvayın əski başqanı vardı,........

© Müsavat