BEKÂ EN BÜYÜK ZENGİNLİKTİR

Yoksulluk ve zenginlik ekonomik anlamda düşünüldüğünde insanların mutlu ve mutsuz oluşlarının iki önemli unsurudur. İnsânlık tarihi bir anlamda yoksulluktan zenginliğe geçişin bir çabası/uğraşıdır. Şüphesiz dünyâya gelen her insânın, insânca yaşamasını sağlayacak imkânlara sahip olması, o insânın en doğal hakkıdır. Bu nedenle yoksulluğun ortadan kaldırılması, yönetimi elinde tutan idarecilerin olduğu kadar, varlık sahiplerinin de kaçınılmaz bir görevidir. Dünyada herkesin ekonomik anlamda aynı düzeyde olması mümkün değildir. Yoksulluk ve zenginlik bir “kader” olmadığı gibi Allah’ın lütfunun veyâ cezasının da bir sonucu değildir. [1] Herkesin imtihanı bulunduğu şartlara göredir. [2] Kur’ân bu gerçekliği bize şöyle anlatır: “Rızık konusunda, kiminize kiminizden fazla veren Allah’tır: hal böyleyken, kendisine fazla verilmiş olanlar, rızıklarını -bu bakımdan aralarında eşitlik olsun diye- sağ ellerinin malik olduğu kimselerle paylaşmakta isteksiz davranıyorlar. Peki, (böyle yapmakla) Allah’ın nimetini (bile bile) inkâra mı kalkışıyorlar?” [3]

Hz. Peygamber de varlıklı bir aileden gelmiyordu. Zaten yetim doğmuştu ve annesini de küçük yaşlarda kaybetmişti. Onlardan kalan maddî anlamda bir malı yoktu. Kaynaklar babasından kendisine sadece bir devenin kaldığını rivâyet ederler. Böyle bir durumdayken Hz. Peygamber önce dedesinin ve sonra da amcasının himayesinde o günün koşullarına göre sıkıntı çekmeden ama bir aileyi geçindirmeye de gücü olmadan yaşamını sürdürdü. Fakat sonradan amcasıyla Şam’a yaptığı ticaret seferlerinde biraz mal kazanmış, daha sonra da varlıklı bir kadın olan Hz. Hatice ile evlendiğinde zengin bir aile reisi konumuna yükselmişti. Fakat önceleri bu zenginlik eşinin malına dayansa da sonrasında ticaret hayatındaki başarısı, yeteneğinin gelişmesi O’nu daha da ileriye götürmüştü. İlerleyen yıllarda savaş ganimetlerinden olan payı........

© Mir'at Haber