PARA İLE İMTİHANIMIZ
Para, hayatımızın vazgeçilmez bir alışveriş aracıdır. Hayırlı ve hayırsız bütün işler onunla döner. O olmazsa hizmetlerimiz de yüzüstü kapanır. Yüce Allah, Hayat Kitabımızın birçok yerinde “Mallarınızla ve canlarınızla cihat edin” buyururken paranın Îlâyı Kelimetullah için ne kadar önemli olduğunu ve canlarımızı ortaya koyarak yaptığımız cihattan önce geldiğini vurguluyor. Çünkü mallarını vermeyenler, canlarını ortaya koyamazlar. Mal, canın yongasıdır.
Rasûlullah da: “Âhir zaman geldiğinde insanlar için dirhem ve dinara (paraya) ihtiyaç fazla olur. Zira insan o zaman din ve dünyasını onlarla ayakta tutabilir” buyurmuştur. (Taberanî, Ahmed b. Hanbel, Müsned, 6/17, 201; Kenzu’l Ummal, c.3. /238, H.No:6333 ve 6347). İşte para, dinimiz ve dünyamız için bu kadar önemlidir.
Yüce Allah, mal ve paraya karşı duruşumuzu şöyle beyan ediyor: “İnsan, mal sevgisine aşırı derecede düşkündür.” (100/Adiyât:8); “Şüphesiz insan çok hırslı olarak yaratılmıştır.” (70/Meâric:19).
İnsan, harama da helale de meyillidir: “Sonra o/insana fucûrunu ve takvâsını ilham etti.” (91/Şems:8). Ayette geçen fücur; her türlü kötülüğü, günahı, isyanı ve yoldan çıkmayı, takva ise Allah’a karşı gelmekten sakınmayı, doğruluğu, iyiliği ve güzel ahlakı ifade eder. Allah bizim ne idüğümüzü Kur’an’da böyle anlatıyor. Negatif ve pozitiflerimizi iyi bilip duygularımızı ona göre kontrol altına alacağız. Peygamber ve vahiyle beslediğimiz aklımızı irademizle devreye sokup negatiflerimizi kontrol altına alarak pozitif yönlerimizi harekete geçireceğiz.
Demek ki, insanoğlu öyle bir kıvamda yaratılmış ki ne şeytan ne de melektir. Vahiyden/Kur’an’dan beslenen aklını, iradesiyle birleştirirse Âlâ-i İlliyyine/yücelerin yücesine; aklını hevâ ve hevesinin güdümüne verirse Esfel-i Sâfilîne/aşağıların aşağısına yuvarlanır.
Kötülük işleme duygumuzu bastırmak için de vicdan karakolu oluşturmamız gereklidir. Ahiret inancını yani “Bu dünyada yaptıklarımızın hesabını bir gün ahirette mutlaka vereceğiz” inancını vicdan karakoluna bilinçli bir şekilde yerleştirmeliyiz. Bizde otokontrolü ancak bu karakol sağlar.
İnsanoğlunu böylece tanıdıktan sonra parayla imtihanımıza geçebiliriz. Müslümanın para ile imtihanı; servetin elde ediliş biçimi, harcanma amacı ve kalpteki yerini belirleyen temel bir dinî ve ahlaki sorumluluğudur. Rasûlullah bu konuda şöyle buyurur: “Kıyamet gününde insanoğlu şu beş şeyden hesaba çekilmedikçe Rabbinin huzurundan bir yere kımıldayamaz: Ömrünü nerede ve nasıl geçirdiğinden,........
